Ontwerp gezamenlijke tuin de Omscholing

Ontwerp gezamenlijke tuin de Omscholing
Ontwerp Tuinatelier Herman & Vermeulen

donderdag 18 september 2014

herfst in de tuin, gaan we nog aan het werk?


Wat een prachtige nazomer! Gelukkig staat er nog van alles in bloei. Vooral de Salvia guaranitica 'Black and Blue' verbaast me elke keer. Wat een kleur!
En natuurlijk de herfstanemonen. 


Onze grote plataan staat er nog prachtig bij, als je van een afstand kijkt. Maar op de grond is de herfst al begonnen. Als je dichterbij komt zie je dat de droogte van de laatste week ook zijn tol eist. Verdroogde blaadjes aan de uiteinden.


 

 Binnenkort ziet het er heel anders uit, zoals hieronder. (plaatje van vorig jaar)

 

Maar zover zijn we nog niet. We kunnen met dit mooie weer nog heerlijk genieten van onze tuin. Maar soms is er wel een kleine opruiming nodig. Toen ik terugkwam met vakantie zag de tuin er wel heel rommelig bij. Ook toen lagen er al bladeren, maar vooral veel uitgebloeide planten en groezelige verdroogde planten. Echt winterklaar maken, zoals men vroeger deed, daar doen wij niet meer aan. Maar een beetje vrolijkheid zo in de herfst is welkom.




Om geen dagen bezig te zijn ben ik aan de randen begonnen. Als die er weer lekker uitzien geeft dat al een fris effect.


Ik heb alleen de lelijke bruingeworden planten afgeknipt, er zijn namelijk ook veel mooie! De zonnehoeden vind ik prachtig met hun stekelbolletjes.



De phlomis doet het goed tussen rudbeckia.



Natuurlijk vallen er wat kale plekken, die heb ik opgevuld met wat frisse tuinkruiden, gewoon van de Albert hein. Voor de potten heb ik Cosmea gekocht, die stond nog half in de knop, dus kan nog even mee.




Ik heb ook een Liriope gekocht, daar wil ik er graag nog veel meer van hebben! Maar hij was wat duur, dus ga ik proberen deze uit te zaaien. Ik lees dat dat eenvoudig moet gaan. Iemand ervaring?


De vrouwenmantel was er slecht aan toe, dus heb ik wat grover ingegrepen. Een beetje laat in het jaar en wat kaal, maar je ziet dat ze nu, na 2 weken, alweer goed gaan groeien. En zelfs een mini bloemetje. Met wat geluk (en mooi weer)  is het straks weer helemaal vol.



Wat een prachtige pareltjes rond het blad!







vrijdag 12 september 2014

IJzerhard of Verbena bonariensis

IJzerhard of Verbena bonariensis is een echte zwerver. De plant staat in mijn volkstuin tussen de tegels van het terrasje, op de paden, in de moestuinbakken en op plekken waar ik met de fiets en de kruiwagen doorheen moet. Het gevolg is dat de lange bloemstengels regelmatig geknakt naar beneden hangen. Niet zo heel fraai.


Voor mensen die deze plant nog niet (zo goed) kennen. Verbena bonariensis ofwel IJzerhard is een plant met weinig opvallend langwerpig blad en lange, ruwe, behaarde, vierkante stengels. Deze stengels of bloemstelen worden heel hoog, zeker meer dan een meter. Ze zijn stevig vertakt, ze gaan werkelijk alle kanten uit. De piepkleine paars/lila bloemetjes aan het eind vormen samen schermachtige trosjes. De plant bloeit heel lang door, soms tot midden november. Na een tijdje kan de onderkant van de plant verhouten. IJzerhard kan een milde winter overleven, maar soms verdwijnen ze. Meestal hebben ze zich dan al uitgezaaid en vind je mooie frisse nieuwe exemplaren op de meest onmogelijke plekken.



Dit jaar verzamel ik alle planten en zet ze bij elkaar. Om ze nog een beetje in toom te houden heb ik twee paaltjes in de grond geslagen, een paar meter uit elkaar. Tussen de paaltjes heb ik een dubbele draad gespannen waartussen de Verbena kan groeien. De plant vormt nu een prachtige, half transparante terrasafscheiding. Het is een feest om te zien hoeveel vlinders de Verbena aantrekt.




Verbena bonariensis combineert met alles. Het staat mooi tussen de zachtgele hoge reuzenscabiosa, of lekker pittig met de oranje Helenium 'Moerheim Beauty', met herfstanemonen of met stokrozen. De IJzerhard staat ook heel mooi tussen siergrassen, zeker als deze grassen ook nog eens rood verkleuren.



maandag 1 september 2014

Japanse anemoon, Chinese anemoon of herfstanemoon

Zelfs nu de regen al weken met bakken uit de hemel komt staat deze plant fier overeind. De herfstanemoon is echt een aanrader. Het is een hele makkelijke plant. Ik heb een witte herfstanemoon, de Anemone 'Honorine Jobert', op een schaduwrijke en zeer natte plek staan en deze staat uitbundig te bloeien. Maar ook in de volle zon doen mijn roze anemonen het heel goed. Ooit heb ik een aantal dubbelbloemige herfstanemonen aangeschaft maar deze staan er heel treurig bij.



Het mooie van de herfstanemoon is de pretentieloze uitstraling, niks ingewikkeld gedoe, gewoon een lekkere pol groen blad en daarboven roze of witte bloemetjes op een steeltje met een geel hartje. Dit jaar begonnen de herfstanemonen al vroeg, begin juli stonden ze al in bloei en nu na twee maanden bloeien ze nog en waarschijnlijk gaan ze nog een tijdje door. 



Op het internet kom je verschillende namen en soorten tegen zoals Anemone hupehensis, Anemone hupehensis var. japonica en Anemone vitifolia en de kruisingen daartussen, Anemone hybrida. Laten we de indeling eenvoudig houden; er zijn roze en witte. De meest voorkomende witte herfstanemoon is de 'Honorine Jobert'. Deze is prachtig in een donkere hoek van de tuin. Het is zeker niet de enige witte herfstanemoon. Een andere goed verkrijgbare witte herfstanemoon is de Anemone hybrida 'Whirlwind'. Bij de roze herfstanemonen is de keuze grofweg tussen dubbelbloemige, dubbel ongevulde of half dubbel en enkelbloemige soorten en tussen de dieprode kleuren en wat meer rozige bloemen. Mij maakt dat niet zoveel uit. Als ze het maar doen. 


De herfstanemoon heeft 's winters, als je de plant niet afknipt, ook nog een leuke verrassing in petto; witte zaadpluisjes.  


 Wil je weten welke plek in je tuin geschikt is voor herfstanemonen of hoe je ze kunt combineren? Bel dan eens voor een tuinvisite.